دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

6 نکته برای عکاسی در شب

6 نکته برای عکاسی در شب

عکاسی در شب می‌تواند عکس‌هایی زیبا و دیدنی را برایتان به ارمغان بیاورد. خیابان‌های شهر در رنگارنگ‌ترین زمانشان هستند، هنگامی که چراغ‌های رنگارنگ خیابان‌ها روشن هستند. غروب آفتاب رنگ‌های درخشانی را می‌سازد که می‌تواند منظره‌ی زیبایی را برایتان به منظور عکاسی در شب ایجاد کند. شما می‌توانید عکس‌های در نور کم شب را به کمک یک اس‌ال‌آر و کیت‌لنزی که به همراه آن گرفته‌اید بگیرید. همه اس‌ال‌آرها نیازهای مقدماتی برای عکاسی در شب را دارند. دوربین‌های کامپکت «فشار بده و بگیر» یا point and shot که دارای تنظیمات دستی باشند نیز می‌توانند برای این‌کار استفاده شوند. در ادامه چند نکته مقدماتی برای گرفتن عکسای زیبا در شب و یا نور کم ارائه می‌شود.

از سه پایه استفاده کنید
اولین چیزی که شما به آن احتیاج دارید یک سه‌پایه است، حتی اگر حمل کردن آن ناراحت کننده و دردناک باشد. در عوض، این کار بهترین راه برای مطمئن شدن این مسئله است که عکس‌‌هایی که در نور کم می‌گیرید شارپ خواهند بود. تعدادی از دوربین‌های جدید دارای قابلیت کاهش لرزش هستند که به شما عکس‌هایی شارپ در سرعت کم شاتر می‌دهند. اما همچنان استفاده از سه پایه بهترین گزینه برای داشتن عکس‌هایی شارپ‌تر در نور کم خواهد بود. شما به راحتی می‌توانید سه‌پایه‌ای متناسب با بودجه‌ی خود پیدا کنید، ولی حتما مطمئن شوید که این سه‌پایه توانایی حمل وزن نهایی دوربین و لنزتان را داشته باشد و به اندازه‌ی کافی برای حمل کردن راحت باشد.

از تنظیمات «اولویت با دیافراگم» دوربین خود استفاده کنید
در این حالت شما با کنترل کردن دیافراگم، به دوربین اجازه می‌دهید که خودش سرعت شاتر مناسب را برای نوردهی صحیح انتخاب کند. در دوربین‌های معمول اس‌ال‌آر میزان دیافراگم f/8 ، شما را مطمئن خواهد کرد که عکس‌هایتان کاملاً شارپ و با عمق میدان مناسب خواهند بود. در دوربین‌های point-and-shot که سنسورهای کوچکی دارند، این کار را می‌توان با میزان دیافراگم f/4 نیز انجام داد. دوباره در اینجا استفاده از سه پایه به شما کمک خواهد کرد که عکس‌هایی که با سرعت‌های شاتر یک یا دوثانیه و یا بیشتر، می‌گیرید بدون بلور یا محوشدگی باشند. همچنین در این حالت بهتر است که ISO دوربین خود را در کمترین میزان قرار دهید تا عکس‌های شما نویز کمتری داشته باشند.

از سلف‌تایمر دوربین‌تان برای گرفتن عکس استفاده کنید
از سلف‌تایمر دوربینتان یا کابل شاتر (دکلانشور) و یا کنترل از راه دور برای گرفتن عکس استفاده کنید تا از هرگونه تکان خوردن دوربین هنگام فشردن دکمه شاتر جلوگیری کنید. اکثر دوربین‌ها دارای سلف‌تایمر ۲ یا ۱۰ ثانیه هستند، که استفاده از این قابلیت بهترین گزینه خواهد بود.


تراز سفیدی دوربین را روی نور روز تنظیم کنید
اکثر دوربین‌های دیجیتال به طور پیش‌فرض تنظیم تراز سفیدی (وایت بالانس) آن‌ها روی حالت اتوماتیک است. اما در حالت اتوماتیک دوربین سعی می‌کند تا رنگ نور چراغ‌ها به سفید برساند و در نتیجه رنگ‌های شفاف و زنده‌ی عکس را تغییر خواهد داد. تنظیم «نور روز» رنگ‌های زیبا و زنده‌ی غروب خورشید را بدون آنکه دستکاری زیادی بکند، بهتر حفظ خواهد کرد.

  • در بهترین زمان نور عکس بگیرید
  • بهترین زمان شب برای عکاسی هنگامی است که هنوز مقداری رنگ در آسمان باقی مانده است. این زمان عکس‌های رنگارنگ‌تری را نسبت به زمانی که هوا کاملا تاریک است، به شما می‌دهد. عکس زیر که میدان تایمز شهر نیویورک می‌باشد، در حدود ۱۵ دقیقه بعذ از غروب که آخرین رنگ‌های آسمان همچنان پابرجا بودند گرفته شده بود. هنگامی‌که نور طبیعی با نورهای خیابان مخلوط می‌شود، نتیجه کار می‌تواند کاملاً چشمگیر باشد. نیم‌ساعت قبل، همزمان و بعد از غروب می‌توانند بهترین زمان برای عکاسی باشند.

عکس‌ها و تنظیمات را بررسی کنید
عکس‌هایتان روی صفحه ال‌سی‌دی دوربینتان بررسی و مقایسه کنید. آیا از عکس‌هایی که گرفته‌اید راضی هستید و آن‌ها را دوست دارید؟ اگر عکس‌هایتان تاریک هستند از ابزار تصحیح نوردهی (exposure compensation) برای تنظیم نوردهی در سرعت شاتر بالا استفاده کنید. همینطور اگر عکس‌هایتان بیش از حد روشن است از همان ابزار برای تصحیح نوردهی در سرعت شاتر کم استفاده کنید. معمولا اکثر دوربین‌های اس‌ال‌آر ممکن است به تصحیح نوردهی نیاز داشته باشند تا عکس‌های گرفته شده زیبا و با نور مناسب به نظر بیایند.



توضیحات اضافی
تصحیح نوردهی چیست؟
ابزارهای سنجش نور دوربین‌ها کامل نیستند. گاهی اوقات اندازه‌های انتخاب شده توسط دوربین عکس‌هایی با نور خیلی زیاد و یا با نور خیلی کم ایجاد می‌کنند. تصیح نوردهی ویزگی‌ای در دوربین است که به شما اجازه می‌دهد تا نوردهی را تنظیم کنید. با انجام این کار شما می‌توانید به صورت دستی نوردهی را تا جایی‌که عکس به اندازه‌ی کافی روشن‌تر و یا تیره‌تر شود تنظیم کنید. معمولاً میزان این تغییرات بین -۲ تا +۲ EV و با گام‌های ۱/۳ (یک‌سوم) می‌باشد. هر دوربین ممکن است تفاوت‌های اندکی در روش‌های اعمال این تنظیمات داشته باشد، بنابراین لطفا به دفترچه راهنمای دوربین خود مراجعه کنید.



حالت الویت با دیافراگم چیست؟
حالت الویت با دیافراگم یا تقدم با دیافراگم، یک تنظیم در دوربین است که به شما اجازه می‌دهد تا عدد دیافراگم را خودتان انتخاب کنید. در این حالت دوربین به طور خودکار سرعت شاتر مناسب برای این دیافراگم را تشخیص می‌دهد. هدف اصلی از حالت الویت با دیافراگم کنترل عمق میدان است. عمق میدان فاصله‌ای است که در آن اشیا در پیش‌زمینه و پس‌زمینه‌ای که شما انتخاب کرده‌اید شارپ و یا محو (بلور) هستند. در عکاسی منظره در شب شما باید مطمئن باشید که فوکوس تصویرتان کاملا شارپ باشد. برای این‌کار بایستی عدد دیافراگم‌تان به میزان مناسب بزرگ باشد. دیافراگم لنز شما ممکن است از ۲٫۸ یا ۳٫۶ به عنوان بازترین دریچه شروع شود تا کوچک‌ترین دریچه که ممکن است f/16 یا f/22 باشد. دیافراگم (دریچه) بازتر منجر به محوتر شدن بک‌گراند عکستان و کاهش عمق میدان می‌شود. بسته‌تر شدن دیافراگم که همان بزرگتر شدن عدد آن است باعث شارپ‌تر شدن پس‌زمینه و پیش‌زمینه عکستان خواهد شد. تنظیم دیافراگم روی f/8 یا f/11 معمولاً برای بدست آوردن فوکوسی کاملاً شارپ در عکاسی منظره مناسب هستند.

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

چند نکته درباره عکاسی از کودکان

عکاسی از کودکان،اصول عکاسی از کودکان,عکاسی کودکان

 
عکاسی از کودکان یکی از جذاب‌ترین و در عین حال پراسترس‌ترین انواع عکاسی است. برای عکاسی از کودکان باید صبور باشید. کودکان گاهی خندان و سرزنده و گاهی کسل و گریان می‌شوند. نکاتی که در این مطلب ارائه شده است می‌تواند برای عکاسان تازه‌کار که دوست دارند این ژانر را به صورت حرفه ای دنبال کنند مفید باشد.

1) برای بهترین و ارزنده ترین لحظه آماده شوید: حتما قبل از روز تعیین شده برای عکاسی کودکان را در خانواده ملاقات کنید تا از نام کوچک، روحیه، علایق و سرگرمی‌های کودک مطلع شوید. در عین حال به محیط خانه و اطرافش توجه کنید و محل و پشت زمینه‌های مناسب برای عکاسی را زیر نظر داشته باشید. این اقدام به شما کمک می‌کند تا با زمینه فکری آماده‌تری برای عکاسی از کودک را داشته باشید.


2) از قدرت لبخند غافل نشوید: با لبخند با کودک رو به رو شوید و محیط را از حالت جدی به محیطی دوستانه بدل کنید تا کودک در برابر شما و دوربین احساس راحتی کند.


3) توجه شان جلب کنید :از آنجایی‌که کودکان معمولا کنجکاو هستند به راحتی می‌توانید آن ها را با نشان دادن شی عجیبی که ممکن است تا به حال آن را ندیده باشد سرگرم کنید و عکس‌های طبیعی و جالبی از از او ثبت کنید


4) پشت زمینه را از پیش تعیین کنید: هرچند پشت زمینه برای یک عکاس در استودیو بسیار قابل کنترل‌تر است اما بهتر است از کودکان در محیط ‌هایی که با آن آشنایی دارند و در آن احساس آزادی عمل می‌کنند عکس‌برداری کنید.

عکاسی از کودکان،آتلیه عکاسی کودکان,عکاسی کودکان


5) عکس‌های طبیعی جذاب‌ترند: هیچ وقت کودک را مجبور به ایستادن و یا نشستن در محیطی نکنید. در این زمان دوربین را کنار بگذارید و کمی او را به بازی دعوت کنید و بگذارید دوباره آرامش خود را به دست آورد بهترین وضعیت زمانی است که کودک با دوچرخه و دیگر وسایلش مشغول بازی است.


6) ابزار های مناسب عکاسی را همراه داشته باشید: از دوربین‌های سریع و لنزهای پر سرعت استفاده کنید. حتما لنزهای مختلف واید و تله و …، نورهای کمکی که به آنها نیاز خواهید داشت و باطری و کارت حافظه اضافی همراه داشته باشید.


7) لحظه‌ها را شکار کنید: عکاسی از کودک کار بسیار دشوار است و نیاز به سرعت عمل بالا دارد. همیشه انگشتان باید آماده فشردن شاتر و چشم هایتان شکارچی لحظات باشد.

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

معرفي رشته عكاسي

معرفي رشته عكاسي,رشته عكاسي,هنر عكاسي,موقعيت شغلي رشته عكاسي

معرفي رشته عكاسي
اولين عكس‌ها با دوربين‌هاي ابتدايي و كمترين تجهيزات توليد مي‌شدند و امكانات و تجهيزاتي كه امروزه براي عكاسان مهيا است،‌ قابل مقايسه با آن زمان نيست. اما با كمي دقت مي‌توان متوجه شد كه عكس‌هاي آن دوران با عكس‌هاي آتليه‌اي امروز تفاوت چنداني ندارند چرا كه هر دو، عكس‌هايي خشك و بي‌روح هستند كه همه چيز رويشان ثبت مي‌شود، بدون اين كه از خودشان اظهار وجودي بكنند. عكس‌هايي كه با حاشيه‌اي سفيد به كاغذ چسبيده‌اند و اين خود تأكيدي بر فاصله اين عكس‌ها با واقعيت است و چه تأسف‌بار است كه بسياري از مردم عكاسي را مساوي با همين عكس‌هاي پرسنلي و خانوادگي مي‌دانند!

و متعجب هستند كه چرا عده‌اي از جوانان براي فراگرفتن اين حرفه چهار سال در دانشگاه تحصيل مي‌كنند در حالي كه بسياري از عكاسان موفقي كه آنها مي‌شناسند، اين حرفه را نسل در نسل فراگرفته‌اند و اصلاً تحصيلات دانشگاهي ندارند.

اما استادان و دانشجويان رشته عكاسي نظري متفاوت دارند. آنها معتقدند كه استوديوهاي عكاسي به “حرفه عكاسي” مي‌پردازند در حالي كه دانشگاه‌ها “هنر عكاسي” را آموزش مي‌دهند. دانشجويان‌ رشته‌ عكاسي‌ با علوم‌ و فنون‌ مختلفي‌ در زمينه‌ عكاسي‌ آشنا شده‌ و همچنين‌ رشته‌هاي‌ مختلف‌ عكاسي‌ را از قبيل‌ عكاسي‌ خبري‌، تبليغاتي‌، علمي‌، طبيعت‌ و پرتره‌ آموزش‌ مي‌بينند.

البته‌ اين‌ اطلاعات‌ خيلي‌ جامع‌ و عميق‌ نيست‌ چون‌ هريك‌ از رشته‌هاي‌ فوق‌، خود دنياي‌ گسترده‌اي‌ دارد كه‌ نمي‌توان‌ طي‌ چهار سال‌ با آنها آشنا شد و اصلاً يك‌ عكاس‌ نمي‌تواند با تمامي‌ اين‌ رشته‌ها و تجهيزات‌ مربوط‌ به‌ آنها به خوبي‌ آشنا گردد. در ضمن‌ دانشگاه‌ تنها راه‌ دست‌يابي‌ به‌ اطلاعات‌ علمي‌، فني‌ و هنري‌ مورد نظر در رشته‌ عكاسي‌ نيست‌.

اما يك‌ دانشجوي‌ عكاسي‌ مي‌تواند طي‌ مدت‌ كوتاه‌تري‌ اين‌ اطلاعات‌ را كسب‌ كند؛ يعني‌ معلوماتي‌ را كه‌ يك‌ عكاس‌ تجربي‌ طي‌ مدت‌ طولاني‌ به‌ دست‌ مي‌آورد، يك‌ دانشجو در مدت‌ چهار سال‌ آموزش‌ مي‌بيند. در واقع‌ يك‌ عكاس‌ به‌ ثبت‌ و گزينش‌ لحظه‌هايي‌ از زمان‌ مي‌پردازد كه‌ دربردارنده‌ نمايشي‌ از حالات‌ انساني‌، پديده‌هاي‌ علمي‌، مناظر طبيعي‌ يا هر موضوع‌ ديگري‌ است‌ كه‌ قابل‌ ثبت‌ بر روي‌ نوار حساس‌ فيلم‌ مي‌باشد.

اين‌ گزينش‌ از يك‌ سو برپايه‌ شناخت‌ فرهنگ‌ جامعه‌ و شناخت‌ عمومي‌ هنرها استوار است‌ و از سوي‌ ديگر بر انتقال‌ و تطبيق‌ آنها با فن‌شناسي‌ و علوم‌ مربوط‌ به‌ عكاسي‌ تكيه‌ دارد و مهمترين‌ كار عكاسي‌ عبارت‌ است‌ از تلفيق‌ به‌ جا و درست‌ اين‌ دو با يكديگر. چرا كه‌ فن‌شناسي‌ در عكاسي‌ به‌ ساخت‌ قالب‌ اصلي‌ عكس‌ كمك‌ مي‌كند و شناخت‌ فرهنگ‌، جامعه‌ و هنر به‌ ساخت‌ محتواي‌ كار ياري‌ مي‌رساند.
توانايي‌هاي‌ لازم :
هنرمند عكاس‌ به‌ هنر ديدن‌ مجهز است‌. چشم‌هاي‌ هوشيار و جستجوگر او به‌ معني‌ مكان‌ها، اشياء و حوادثي‌ رخنه‌ مي‌كند كه‌ از نگاه‌ لغزنده‌ چشم‌هاي‌ ديگران‌ پنهان‌ مي‌ماند. بنابراين‌ زيبايي‌ را در چيزهاي‌ پيش‌پا افتاده‌، غيرمعمول‌ را در معمول‌ و معني‌ را در ظاهراً بي‌معني‌ مي‌بيند. همچنين‌ يك‌ عكاس‌ بايد در محيط‌ جامعه‌ بوده‌ و پرجنب‌ و جوش‌ باشد.

چون‌ عكاسي‌ مثل‌ نقاشي‌ نيست‌ كه‌ در خانه‌ بنشينيم‌ و هرچه‌ دلمان‌ خواست‌ نقاشي‌ كنيم‌ و حتي‌ در تابستان‌، پاييز را بكشيم‌ بلكه‌ عكاسي‌ شكار لحظه‌ها است‌ پس‌ بايد در ساعات‌ مختلف‌ شبانه‌روز در مكان‌هاي‌ متفاوت‌ حضور داشت‌ تا بتوان‌ لحظه‌ مورد نظر را شكار كرد.

و بالاخره‌ يك‌ عكاس‌ بايد اطلاعات‌ عمومي‌ خوبي‌ داشته‌ باشد؛ يعني‌ بايد شعر بخواند، داستان‌ بخواند، روزنامه‌ بخواند تا بفهمد در كجا و در چه‌ زماني‌ زندگي‌ مي‌كند چون‌ عكاسي‌ كه‌ در زمان‌ حال‌ نباشد، نمي‌تواند عكس‌ بگيرد.
موقعيت‌ شغلي‌ در ايران :
اكثر فارغ‌التحصيلان‌ رشته‌ عكاسي‌ جذب‌ مطبوعات‌ مي‌شوند چون‌ در حال‌ حاضر ما شاهد گسترش‌ مطبوعات‌ و نياز آنها به‌ عكاساني‌ تازه‌نفس‌ و متبحر هستيم‌. برپايي‌ نمايشگاه‌هاي‌ صنعتي‌ متعدد و توجه‌ به‌ آگهي‌هاي‌ تجاري‌ و فرهنگي‌ نيز باعث‌ شده‌ است‌ كه‌ تعداد قابل‌ توجهي‌ از فارغ‌التحصيلان‌ جذب‌ عكاسي‌ تبليغاتي‌ بشوند، حوزه‌ انتشارات‌ نيز تعداد ديگري‌ از فارغ‌التحصيلان‌ اين‌ رشته‌ را به‌ كار گرفته‌ است‌ و با كمال‌ تأسف‌ تعدادي‌ از فارغ‌التحصيلان‌ نيز استوديو باز كرده‌ يا به‌ عكاسي‌ از مراسم‌ و ميهماني‌ها مي‌پردازند در حالي‌ كه‌ براي‌ كار در يك‌ آتليه‌ عكاسي‌ نياز نيست‌ كه‌ دانشجو چهار سال‌ در دانشگاه‌ تحصيل‌ كند بلكه‌ مي‌توان‌ طي‌ چند ماه‌ به‌راحتي‌ فن‌ عكاسي‌ را فرا گرفت‌ و يك‌ آتليه‌ عكاسي‌ باز كرد.
درس‌هاي‌ اين‌ رشته‌ در طول‌ تحصيل :
دروس‌ پايه :
مباني‌ هنرهاي‌ تجسمي‌، كارگاه‌ طراحي‌ پايه‌، كارگاه‌ عكاسي‌ پايه‌، هندسه‌ مناظر و مرايا، هنر و تمدن‌ اسلامي‌، آشنايي‌ با هنر در تاريخ‌، آشنايي‌ با هنرهاي‌ سنتي‌ ايران‌، آشنايي‌ با رشته‌هاي‌ هنري‌، كارگاه‌ عكاسي‌ رنگي‌.
دروس‌ اصلي‌ :
شيمي‌ عمومي‌ و شيمي‌ عكاسي‌، فيزيك‌ و ابزارشناسي‌، تاريخچه‌ عكاسي‌، آشنايي‌ با فيلمبرداري‌، نورپردازي‌، فنون‌ عرضه‌ و نمايش‌ عكس‌، تجزيه‌ و تحليل‌ و نقد عكس‌، كارگاه‌ تخصصي‌ عكاسي‌، فنون‌ بازسازي‌ عكس‌.
دروس‌ تخصصي‌ :
كارگاه‌ عكاسي‌، طرح‌ و رساله‌ نهايي‌.

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

19 آگوست؛ روز جهانی عکاسی

عکاسی, روز جهانی عکاسی, 19 آگوست روز جهانی عکاسی

28 مرداد روز جهانی عکاسی

28 مرداد (19 آگوست)؛ روز جهانی عکاسیدر دنیایی که همه چیز خیلی زود فراموش می‌شود، عکس‌ها سندی هستند که با ثبت یک لحظه، راوی تاریخ می‌شوند. لحظه کوتاهی که در قاب کوچک عکاس‌ها ثبت می‌شود، آن‌قدر قدرتمند است که می‌تواند خشم، زیبایی، ظلم، امید و اندوه نهفته در دورن خود را به چشم‌هایی که نظاره‌گر آن هستند، منتقل کند.

عکاسی

عکاسی یعنی ثبت و ایجاد یک تصویر؛ عکاسی دارای سه جنبهٔ علمی، صنعتی و هنری است؛ به‌عنوان یک پدیدهٔ علمی متولد شد، به‌شکل یک صنعت گسترش یافت و به عنوان هنر تثبیت شد. عکاسی توسط یک فرد کشف و تکمیل نشده‌است، بلکه نتیجهٔ تلاش بسیاری از افراد در زمینه‌های مختلف و اکتشافات و نوآوری‌های آنان در طول تاریخ است.

روز جهانی عکاسی
19 آگوست (28 مرداد) در تقویم بسیاری از کشورهای جهان بعنوان روز جهانی عکاسی نامگذاری شده است.

تاریخچه‌ی نامگذاری روز جهانی عکاسی

قدیمی‌ترین عکس ثبت شده در تاریخ عکاسی تصویری است که نیسفور نیپس، اشراف‌زاده‌ی فرانسوی در سال 1826 با فرایندی که خود آن را هلیوگرافی نامید از چشم‌انداز پنجره‌ی اتاقش گرفت. چند سال بعد یک فرانسوی دیگر به نام لوئی داگر در سال 1837 به فناوری‌ای دست یافت که تصویری مثبت، مستقیم و پایدار بر صفحه‌ی نقره‌اندود ثبت می‌کرد. او فناوری خود را داگروتیپ نامید که در تاریخ عکاسی بعنوان نخستین شیوه‌ی عملی ثبت تصویر شناخته می‌شود.

روز جهانی عکاسی,عکاسی, 19 آگوست روز جهانی عکاسی

لوئی داگر و عکسی که ثبت کرد

این فرایند اصلاحات و تغییراتی کرد تا اینکه در ژانویه 1839 آکادمی علوم فرانسه داگروتیپ را بعنوان یک اختراع فنی به ثبت رساند. ولی چند ماه بعد دولت فرانسه که به اهمیت این اختراع پی برده بود با تخصیص مقرری ماهانه برای داگر و شریکش، که فرزند نیپس بود، از آنان خواست که در یک گردهمایی در پاریس در 19 آگوست 1839 جزئیات فنی داگروتیپ و چگونگی کارکرد این فرایند را برای عموم شرح دهند. دولت وقت فرانسه، در آن روز، اختراع جدید یعنی «عکاسی» را بعنوان هدیه‌ای رایگان به تمام جهان اعلام نمود و این نخستین رونمایی عکاسی برای عموم مردم بود؛ یعنی نقطه‌ی آغاز رشد این فن و هنر در جهان.

ظاهرا پیشنهاد نامگذاری 19 آگوست – زمان نخستین رونمایی عکاسی برای عموم – بعنوان روز جهانی عکاسی نخستین بار توسط انجمن‌های عکاسی در آمریکا اعلام شد ولی شورای عکاسی بین‌المللی هند در سال 1991 نخستین نهادی بود که این روز را رسما بعنوان روز جهانی عکاسی جشن گرفت و از آن هنگام تا امروز هر سال کشورهای بیشتری این تاریخ را بعنوان «روز جهانی عکاسی» در تقویم‌های خود ‌گنجانده‌اند. بطوری که هر سال این رویداد نسبت به سال گذشته در گستره‌ی بزرگتری برگزار شده است.

در  روز جهانی عکاسی برنامه‌هایی مانند سخنرانی، گردهمایی، جلسات نقد و بررسی آثار عکاسی و رویدادهای رقابتی و غیررقابتی زیادی در سراسر جهان از سوی انجمن‌ها، گالری‌ها، شوراها، نهادها و وب‌سایت‌های مرتبط با عکاسی برگزار می‌شود. اما متاسفانه بدلیل نبود یک نهاد واحد بین‌المللی همه‌گیر برای هماهنگ نمودن امور، قوانین و رویدادهای مرتبط با عکاسی در جهان، نامگذاری 19 آگوست بعنوان «روز جهانی عکاسی» برای بسیاری از عکاسان در کشورهای مختلف ناشناخته مانده است.


عکاسی یکی از مهمترین اختراعات بشر در قرن نوزدهم بوده است. از آن هنگام که لوئی داگر در پاریس تابستانی فرایند خود را علنی نمود تا امروز، عکاسی راه درازی آمده است؛ تغییرات زیادی به خود دیده و روز به روز بر ضریب نفوذش در میان مردم و جوامع افزوده شده است.

عکاسی,28 مرداد روز جهانی عکاسی, 19 آگوست روز جهانی عکاسی

زمان نخستین رونمایی عکاسی برای عموم در 19 آگوست 1839 در فرانسه بود

معرفی انواع شاخه های عکاسی
– عکاسی معماری
عکاسی معماری، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از آثار معماری و ساختمان‌ها عکسبرداری می‌شود. در عکاسی معماری، دو فاکتور زاویه دید و نوع لنز مهم‌اند، زیرا معمولاً آثار معماری بزرگ هستند و عکاس هم نمی‌تواند به اندازهٔ کافی از آن‌ها فاصله بگیرد؛ به همین دلیل لازم است که زاویهٔ دید لنز زیاد باشد.


– عکاسی اجسام بی‌جان
عکاسی اجسام بی‌جان شاخه‌ای از هنر عکاسی است که به ثبت تصویر از اشیاء بی‌جان و معمولاً غیر متحرک و اشیاء محیط پیرامون می‌پردازد. عکاسی از اجسام بی‌جان در حقیقت جزو سبک‌های مشکل عکاسی محسوب می‌شود، عکاسان این سبک باید توانایی نورسنجی دقیق را داشته و از ذوق ترکیب‌بندی بالایی برخوردار باشند. 

– عکاسی ورزشی
عکاسی ورزشی، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از صحنه‌های ورزشی و ورزشکاران عکسبرداری می‌شود. در این نوع عکاسی، تجهیزات و ابزارها نقش مهمی دارند زیرا سوژه متحرک است و عکاس هم از صحنه دور است بنابراین داشتن لنزهای قدرتمندی همچون تله و زوم لازم است.


– عکاسی پرتره
عکاسی پرتره، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از چهرهٔ انسان عکسبرداری می‌شود. عکاسی پرتره انواع مختلفی دارد، اما در همهٔ آنها تمرکز عکس بر روی چهرهٔ اشخاص است. پرتره تنها یک عکس ساده نیست، بلکه نمایانگر افکار، اخلاق و خصوصیات فردی سوژه‌است.

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

عکاسی پرتره چیست؟

عکاسی پرتره، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از چهره انسان عکسبرداری می‌شودعکس پرتره متداول ترین نوع عکاسی است که علاقه مندان را جذب خود می کند. این تکنیک، شاخه ای از رشته عکاسی است که در آن به طور خاص توجه به چهره انسان می شود.

عکاسی پرتره چیست, پرتره یعنی چه

پرتره چیست؟

پرتره،در واقع به نقاشی یا عکس یا تصویری از صورت یک شخص گفته میشود که بوسیله این تصویر قصد دارند ماهیت یا شخصیت شخص را نمایش دهند. پرتره در لغت به معنی تصویر، نقاشی، مجسمه، پیکره و …. است و در شکل اختصاصی آن به مجسمه ی صورت، تصویر صورت، عکس صورت و مجسمه ی نیم تنه، اطلاق می شود. 

عکاسی پرتره یکی از مشهورترین انواع عکاسی است 

عکاسی پرتره چیست ؟

عکاسی پرتره، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از چهره انسان عکسبرداری می‌شود. عکاسی پرتره یک چالش مداوم است و نیاز به خلاقیت عکاسان دارد تا واقعاً به پرتره های زیبایی برسند. “عکاسی پرتره” یکی از مشهورترین انواع عکاسی است که هم در بین عکاسان آماتور و هم حرفه ای انجام می شود. این نوع عکاسی در زمینه های شخصی مثل عکاسی از دوستان، افراد خانواده و حتی خود عکاس نیز انجام می پذیرد. یک عکاس پرتره حرفه ای با استفاده از تکنیک های عکاسی مثل استفاده از نور، رنگ ها و ترکیب بندی, عکس های با کیفیتی می گیرد.

عکس پرتره، یک عکس فوری محسوب نمی شود بلکه یک عکس ترکیبی از فردی است که آرام و ساکت در جایی قرار گرفته و مستقیم به عکاس نگاه می کند. از آنجایی که پرتره نگاری بیشتر معطوف به عکس از انسان ها می شود چند سال پیش معادل نادرست”تک چهره” برای واژه ی پرتره باب شد که به دلیل گویا نبودن و نامناسب بودن آن خیلی زود منسوخ گردید. 

عکاسی پرتره یک چالش مداوم است و نیاز به خلاقیت عکاسان دارد

تاریخچه “عکاسی پرتره” :

تاریخچه عکاسی پرتره به اواسط قرن دوازده شمسی بر می گردد. در آن زمان، افراد مجبور بودند به روش (daguerrerptype) یک روش عکاسی قدیمی که با استفاده از صفحات نقره ای حساس به ید و بخار جیوه انجام می شد، عکس بگیرند اما با ظهور عکاسی پرتره، همه این موانع برداشته شده و عکاسی پرتره محبوبیت زیادی پیدا کرد. در این نوع از عکاسی پرتره، افراد در مقابل یک زمینه روشن نشسته و بالای سرشان نور ملایمی که از پنجره می تابید را منعکس می کردند. با گذشت زمان و پیشرفت تجهیزات مختلف عکاسی، زمان نشستن در برابر دوربین عکاسی کاهش یافته و حتی عکاسی در بیرون از استودیو نیز انجام می گرفت. 

معنی پرتره در عکاسی

انواع عکاسی پرتره : 

این نوع عکاسی خود شامل انواع مختلفی است:

پرتره تمام قد: کادر مناسب این سبک اغلب مستطیل عمودی است.

پرتره پرسنلی: ادارات دولتی، مدارس، راهنمایی و رانندگی، مدارس، ثبت احوال بیشترین نیاز را به عکس پرسنلی دارند.

پرتره هنری: اغلب مورد استفاده هنرمندان، بازیگران، نویسندگان و … قرار میگیرد.

پرتره سیاسی: در این سبک از پرتره، از نماد های ملی میهنی و بومی میهنی استفاده های فراوان میشود.

پرتره تبلیغاتی: بیشتر مصارف تجاری دارد.

پرتره خانوادگی: مناسبت های خانوادگی، مسافرت ها و جشن ها موارد اصلی این سبک به شمار می آید.

نمونه پرتره های زیبا

در عکاسی پرتره باید به این نکات توجه داشت:

استفاده از رنگ های جسورانه، نور جذاب و نکات منحصر به فرد چیزی است که در نهایت به کار عکاس کمک می کند تا در معرض دید قرار گیرد.

نتیجه ی عکس از چهره بایستی این باشد که عکس بتواند بیان عواطف و احساس سوژه را به بهترین و طبیعی ترین شکل ممکن نمایش دهد و نیز بتواند احساس شادی ، غم ، خشم ، عصبانیت شدید ، ترس ، دلهره ، اضطراب ، اشک ، شوق ، غرور و یا هر احساس حقیقی دیگری را در لحظه ثبت و این حقیقت به بیننده ی تصویر القا و به درستی درک شود .

چینش هنرمندانه ی نور و پردازش بازتاب آن در کنار ترکیب رنگ های همگون و تشخیص زاویه ای خلاقانه و انتخاب لنز و فیلترهای مناسب و ترکیب این المان ها ، نکاتی است که در کنار هم میتواند شما را تبدیل به یک عکاس حرفه ای کند.

یک عکاس موفق پرتره، باید بتواند با سرعت کار کند

وضعیت قرار گرفتن دوربین نسبت به سوژه، لنز مورد استفاده، پس زمینه، موقعیت سوژه، حالت سوژه، کادر بندی و نورپردازی. البته نباید فراموش کرد که برای تهیه یک پرتره خوب مطالعه و داشتن اطلاعات قبلی درباره ی سوژه ارزش است. در هنگام عکاسی، می توان درباره کار، سرگرمی ها، علائق و موضوعات مورد توجه سوژه با او به گفتگو پرداخت و در خلال گفتگو به حرکات، اشارات و رفتارهای شخصی او توجه کرد.

معمولاً فاصله های کانونی لنزهای مورد استفاده برای عکاسی پرتره بخاطر بار روانی لنزهای واید و نرمال، از دو برابر نرمال به بالا و بخاطر کاهش شدید عمق میدان وضوح در لنزهای تله بلند، کمتر از چهار برابر لنز نرمال است.بهتر است عکس‌های پرتره را با عمق میدان کم (یعنی با دیافراگم باز) تهیه کرد تا پس زمینه محو شود و سوژه با تاکید بیش تری دیده شود.

یک عکاس موفق پرتره، باید بتواند با سرعت کار کرده و ویژگی های فردی خاص و معانی حالاتی مانند خم شدن سر، برق زدن چشم و تغییرات آنی چهره سوژه را تشخیص داده و آن ها را ثبت نماید.

عکس پرتره حرفه ای

یکی از مهم‌ترین عوامل برای یک عکس خوب پیدا کردن بهترین زاویه صورت سوژه است دقت کنید که این عمل باعث می‌شود عکس‌هایتان بسیار متفاوت شود. یک عکاس پرتره زمانی حرفه‌ای محسوب می‌شود که بتواند با مدلش ارتباط برقرار کند و زاویه درست هر صورت را تشخیص دهد و از زاویه‌ای متناسب عکس بگیرد.

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

آزمایش هواپیما

برای ساخت هواپیمای مدل انتخاب های فراوانی وجود دارد.میتوانید کیت های آماده برش خورده که معمولا به وسیله چوب بالسا تهیه می شوند را تهیه نموده و اقدام به مونتاژ قطعات آن نمایید.این کیت ها دارای سطح های سختی مختلف بوده و برای تمامی سنین قابل استفاده است.معمولا در این کیت های تمامی قطعات شامل بدنه،چرخ ها،باک، کابین خلبان و سایر قطعات مرتبط گنجانده شده است و به دلیل ساخت کارخانه ای دارای کیفیت بالایی هستند.این کیت ها زمان کمتری جهت ساخت نیاز دارند و تمامی قطعات بدنه از چوب بالسا به صورت برش لیزر شده و آماده هستند و تنها نیاز به استفاده از چسب و مونتاژ آنها می باشد.

ماکت های هواپیما را میتوانید در شهر تهران با طرح و رنگ های مختلف بیابید برای سفر به تهران میتوانید بلیط هواپیما تهران خود را از طریق سایت مستر بلیط خریداری کنید.

لوازم ساخت ماکت هواپیما با وسایل ساده در خانه

  • باتری
  • موتور الکتریکی
  • سیم
  • تخته سه لایی
  • چسب حرارتی
  • بطری پلاستیکی
  • سایر موارد

پیش از تست پرواز یکبار دیگر موقعیت چرخ ها، سکان عمودی و دریچه هوا را بررسی کنید تا از نصب درست آن ها مطمئن شوید. اکنون می توانید هواپیما را در فضایی باز امتحان کنید و با سرعتی مناسب پرواز آن را آغاز نمایید. تمامی هواپیماها و جت های قدرتمندی که امروزه در سراسرجهان برای جابجایی مسافران و کالا ها مورد استفاده قرار می گیرند و با خرید بلیط  آن ها می توان سفری سریع و راحت را تجربه نمود ابتدا ماکتی بیش نبوده اند که سالیان درازی بر روی آن ها کار شده است که توانسته اند به چنین پدیده های شگفت انگیزی تبدیل شوند.

هواپیمای اف 5 و اف4 و اف 14 و c130 , f14 f 14 f4 f5 , f 4 , f5  روشهای ساخت ماکت هواپیما شرکت ماکت سازی حرفه ای سازنده ماکت

امروزه هواپیماها نقش مهمی در حمل و نقل سراسر دنیا ایفا می کنند و استفاده از آن ها مزایای بسیاری دارد. برای رزرو بلیط هواپیما در ایران می توان از اپلیکیشن مستر بلیط  استفاده نمود و در کوتاه ترین زمان ممکن بلیط مقصد مورد نظر را خریداری کرد.

https://twiki.di.uniroma1.it/twiki/view/Sandbox/MakingaReplicaofanAirplane

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

چند نکته ضروری سفر با هواپیما برای زنان باردار

بارداری شرایط ویژه ای است و خانم های باردار علاقمند هستند آن را با آرامش بگذرانند، اگر در این دوران خانم های باردار قصد سفر رفتن دارند و می خواهند خاطره خوشی برایشان بماند باید یک سری نکات مهم و ضروری را رعایت کنند . فرقی نمی کند که این اولین یا سومین فرزند شما باشد، هیچ دلیلی وجود ندارد که به سفر در بارداری ادامه ندهید.

خطرات سفر در بارداری


از سلامتی جنین آگاه باشید

یک امر بدیهی است که خانم های باردار باید قبل از هرگونه اقدام به سفر از سلامتی جنین خود آگاهی لازم را داشته باشند. یک مورد از معضلاتی که در سفر با هواپیما موجب عوارض زیادی خواهد شد: وضعیت جفت سرراهی می باشد. حال جفت سرراهی چیست؟ جفت سرراهی به موقعیتی گفته می شود که جفت قسمتی از دهانه رحم را اشغال کرده یا همه رحم را به طور کامل مسدود می کند. اگر جفت تمام  دهانه رحم را مسدود کند احتمال دارد که مادر در طول بارداری خود دچار خونریزی های شدید شود. به یاد داشته باشید که برای مطمئن شدن از جفت سرراهی، قبل از سفر به سونوگرافی مراجعه کنید زیرا ممکن است جفت سرراهی تا هفته های بیست و هفت بارداری هیچ نشانه ای از خود بروز ندهد و یک دفعه شروع به خونریزی کند.

صندلی را متناسب شرایط خود انتخاب کنید

بانوان باردار به این نکته توجه داشته باشند که همیشه صندلی خود را در کنار راهرو انتخاب کنند. زیرا در طول سفر بتوانند به راحتی بلند شوند و راه بروند. به طول مثال اگر بلیط هواپیما ارزان اصفهان را خریداری کرده اید باید بدانید این سفر حدود یک و ساعت و نیم طول می کشد و شما باید حتما در طول این مدت نشست و برخاست داشته و به سرویس بهداشتی بروید. اگر امکان رزرو صندلی مناسب برای شما امکان پذیرنمی باشد می توانید با مراجعه سریع تر به گیت ها، بهترین صندلی را انتخاب کنید.

از حمل وسایل غیر ضروری جلوگیری کنید

سعی کنید چمدان های سبک را برای سفر کردن در دوران بارداری انتخاب کنید و فقط وسایل ضروری و مورد نیاز خود را به همراه داشته باشید که اگر به تنهایی سفر می کنید خودتان قادر به حمل بار باشید. ترجیحا از چمدان و ساک های چرخدار کمک بگیرید. 

پزشک خود را در جریان بگذارید

یکی از نکته هایی که ذهن مادران باردار را به خود مشغول کرده است تاثیر دستگاه های بازرسی در فرودگاه می باشد. لازم به ذکر است که دستگاه و گیت های بارزسی موجود در فرودگاه ها هیچ گونه آسیبی برای جنین شما به همراه نخواهد داشت اما باید به این نکته توجه کنید که قبل اقدام به سفر با هواپیما دکتر خود را در جریان بگذارید و از او مشورت بگیرید تا از حوادث های احتمالی در این دوران در امان باشید.

برای خرید بلیط هواپیما میتوانید از طریق سایت مستر بلیط ادام کنید و برای مثال بلیط هواپیما تهران ، اصفهان ، شیراز و … را خریداری کنید.

سفر در بارداری

https://canvas.sussex.ac.uk/eportfolios/412/Travel_during_pregnancy_by_plane

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

فرهنگسرای خاوران

فرهنگسراهای متعددی برای اهداف مختلف در تهران فعالیت می کنند که وسیع ترین آنها، فرهنگسرای خاوران می باشد و جزو یکی از مراکز ممتاز فرهنگی کشور به شمار می رود. خاوران متراژی افزون بر 83 هزار متر مربع دارد که 24 هزار متر مربع از آن به عنوان زیر بنا ساخته شده است. از نظر معماری فرهنگسرای خاوران را در گروه ترکیبی می توان قرار داد، زیرا تلفیق معماری اسلامی و ایرانی در آن به خوبی دیده می شود و با توجه به محیط خاوران، می بینیم که نکات مهم و کلیدی معماری ایرانی در ساخت موسسه رعایت شده است. شما در این مجموعه شاهد چهار بخش اصلی خواهید بود؛ ساختمان ورودي که قسمت اداری و میدان های ورودی را تشکیل می دهد، قسمت رو باز فرهنگسرا که مشتمل بر سالن آمفي‌ تئاتر و محوطه سبز، بخش بازارچه که بین ورودی و ساختمان مرکزی قرار گرفته و در نهایت ساختمان مرکزی که در ضلع مقابل ورودي قرار دارد.

ساختمان ورودی با نمای آجری و پنجره های مستطیل شکل از دو طبقه ساخته شده است. در بازارچه نیز حیاط آن مستطیل مانند بوده و دکان ها در اطراف آن قرار دارند. در مرکز حیاط یک آب نما همراه فضای سبز و همچنین سکوهایی برای نشستن، زیبایی خاصی به مجتمع داده است. اما برخی بر این باورند که قرارگیری بازارچه در فرهنگسرا شکل ظاهری مجموعه را زیر سوال برده و تلفیقی بین بیرون و درون بازار و مجموعه اصلی وجود ندارد. در خاوران در همان ورودی اصلی دو آسانسور برای دسترسی به سایر طبقات تعبیه شده اند. زیر بنای این فرهنگسرا، هندسه و سازه بسیار مهم شمرده می شود و نقش اساسی را در نما دارد.

درباره فرهنگسرای خاوران

سقف آمفی تئاتر نیز از اشکال هندسی جالبی ساخته شده و نمای جالبی را القا می کند البته نظر خیلی ها در این خصوص منفی است. به کارگیری نورگیرها در سقف مجموعه موجب شده بخش‌هایی مثل کتابخانه، سالن ها و نگارخانه ها تا قسمت قابل توجه ای از نور خوب بهرمند شوند. نکته مثبتی که در فرهنگسرای خاوران وجود دارد این می باشد که مسیر خوبی برای رفت و آمد معلولان کنار پلکان ها طراحی شده است. در حیاط مجموعه نیمکت ها با سایبان برای نشستن تعبیه شده که گفته می شود سایبان ها شکلی نه چندان زیبایی دارند. در ضلع غربی هم سالن آمفی تئاتر دیده می شود که روباز بودن آن، اصلا مورد پسند نیست و از سطح محوطه اصلی بالاتر قرار دارد.

https://mrbilit.com/mag/khavaran-cultural-center/

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

به 2 دليل بايد به آسمان نگاه کرد

آسمان

اما اين کار چه اهميتي دارد و چرا بايد چنين کنيم؟ تصور مي‌کنم دست کم به دو دليل:


1) براي کاستن از استرس‌هاي موجود در زندگي بي‌رحم و پرسرعت روزانه‌مان.
تصور کنيد براي دقايقي هيچ کار خاصي براي انجام دادن نداريد و فقط مي‌خواهيد به کشف ظرافت‌هاي پنهان در يک پديده بپردازيد و چيزهايي را ببينيد که تاکنون نديده‌ايد و شايد در آينده هم ديگر نبينيد. احساس آرامش مي‌تواند يکي از نتايج اين کار باشد.

2) دليل دوم ديدن بخشي از وجود دروني خودمان است.
بله! آنچه مي‌بينيد بي‌ارتباط با محتواي ذهن شما نيست، به‌خصوص زماني که با تصويري مبهم و ناواضح روبه‌رو هستيم، بيشتر ممکن است براي کشف رمز آن، از محتواي نهاني ذهن خود مدد بگيريم؛ به اين ترتيب، راهي يافته‌ايد که بخشي از محتواي ناهشيار ذهن‌تان را روي دايره مي‌ريزد؛ به عبارت ديگر: «آنچه خواهد دلت همان بيني!» البته بايد اعتراف کنم که تفسير کامل آنچه شما در تصوير ابرهاي آسمان مي‌بينيد به اين سادگي نيست و نياز به کار تخصصي دارد. به همين منظور، سال‌هاست که به کمک اين خاصيت، آزمون‌هاي روان‌شناختي خاصي طراحي شده است که براي پي بردن به مشکلات احتمالي افراد به‌کار مي‌روند. ولي گاهي مي‌توان کلياتي را از آنها برداشت کرد، به‌خصوص هنگامي‌که مطالب مشاهده شده آن‌قدر غيرمعمول است که تقريبا هيچ فرد ديگري از آن مطلب چنين برداشتي ندارد؛ مثلا فردي را تصور کنيد که همه چيز را به صورت اشکال تهديدکننده و متخاصم مي‌بيند، حتي چيزهايي که کوچک‌ترين اثري از تهديد ندارند يا فرد ديگري که هرگونه شکلي را داراي محتواي جنسي يا تحريک‌کننده ادراک مي‌کند؛ در حالي که کوچک‌ترين شباهت معقول و مشهودي در آن نمونه با مسايل ياد شده وجود ندارد. احتمالا شما هم موافق‌ايد که فرد اول دچار نوعي بدبيني است و فرد دوم نوعي اختلال يا عقده جنسي دارد. ولي بايد توجه داشت که صرفا با يک برداشت غيرمعمول نبايد به فردي برچسب بيماري زد. در صورتي که اين پديده در موقعيت‌هاي گوناگون تکرار شود و به ويژه اگر در زندگي روزمره فرد هم مؤثر باشد بايد به آن به‌عنوان يک علامت توجه کرد؛ علامتي که «ممکن است» نشان از وجود يک بيماري داشته باشد.

دسته‌ها
دسته‌بندی نشده

آقایان، به خانم‌ ها به چشم شیء نگاه نکنید

آموزش زنان ,زنان و دختران , احترام گذاشتن به زن

تحقیقات و تلاش‌های بسیاری برای آموزش زنان و دختران برای برگرداندن شان و منزلت خود در جامعه‌ای که ایدآل‌های ظاهری بالاتر از همه‌چیز قرار گرفته است، انجام می‌گیرد اما در این مقاله به این موضوع از جنبه‌ای دیگر نگاه می ‌کنیم. اینکه چطور مردان و پسران می‌توانند با تغییر نگاه خود به خانم ها، شان و منزلت خود را برگردانند. تصور جامعه کنونی این است که مردان هنگامی که با خانمی روبرو میشوند، به موجودات ضعیفی تبدیل می شوند که هیچ امیدی روی کنترل کردن نوع نگاهشان به آن خانم وجود ندارد و همیشه به او همانند یک شیء جنسی می نگرند و حتما تحریک میشوند. اما این تصور، یک دروغ فاحش است.

این متن نوشته خانمی وبلاگ‌نویس است که دیدگاه خود را درمورد آسیب‌های ناشی از  داشتن نگاهی ظاهری و فیزیکی به خانم‌ها عنوان می‌کند. او درمورد برنامه خود برای یک گفتگوی آینده با پسرش درمورد این موضوع می‌نویسد:

“یک روز با پسرم صحبت خواهم کرد. خیر، نه درمورد آن موضوعی که همه والدین از آن ترس دارند و همه بچه‌ها هم از شنیدن آن بیزارند. من از موضوع دیگری حرف می‌زنم. فقط منتظر زمانی هستم که مچش را در حال انجام کاری که اکثر مردان خوب از عهده اش بر می آیند بگیرم. یعنی چشم چرانی و دنبال کردن شیئی شهوت‌انگیز. مهم نیست که این اتفاق کجا بیافتد، کنار ساحل یا در یک مرکز خرید، مهم این است که بالاخره زمانی می‌رسد که ببینم پسرم چنین کاری می‌کند. و آن زمانی است که وقت این گفتگو فرا می‌رسد:

بیا پسرم، می‌خوام باهات حرف بزنم. دیدم که داشتی به اون دختر نگاه می‌کردی. نه می‌خوام قضاوتت کنم نه سرزنشت. می‌دونم چرا این کار رو می‌کنی. می‌فهمم. اما لازمه درموردش با هم حرف بزنیم چون نگاهی که به زن‌ها داری خیلی مهمه.

آدمهای زیادی شاید سعی کنند به تو بگویند که زن‌ها باید مراقب لباس پوشیدن خودشان باشند تا مردها را وسوسه نکنند که به آنها بد نگاه کنند. حرف من اما اینه. این وظیفه زنه که هر روز صبح لباس بپوشه و این وظیفه توئه که صرفنظر از لباسی که پوشیده به اون به چشم یک انسان نگاه کنی. شاید وسوسه بشی که بخاطر چشم‌چرانی‌های خودت، زن‌ها را متهم کنی، اما این کار درست نیست. سعی نکن نقش یک قربانی رو بازی کنی. تو کنترل کامل روی چشمهات داری. باید این کنترل را تمرین کنی. چشمهات رو تمرین بده که به چشم‌های اون نگاه کنی و فقط اون رو ببینی نه لباس یا بدنش رو. زمانی که بخواهی نقش یک قربانی رو بازی کنی، اسیر این دروغ شده‌ای که تو فقط یک واکنش تجسم‌یافته به محرک‌های بیرونی هستی که قادر به تشخیص درست از غلط و انسان از گوشت نیست.

به من نگاه کن. این یک دروغ مسخره‌ است.
تو خیلی بیشتر از اینها هستی. و زنی که به او نگاه می‌کنی هم خیلی بیشتر از لباسی است که پوشیده. خیلی بیشتر از جسم و اندامش است. حرف‌های زیادی درمورد اینکه مردها نگاه ابزاری به زنها دارند زده میشود که تا حد زیادی درست است. آدمها برای کنترل چیزهایی که دوست دارند، آن را به یک جسم تبدیل می‌کنند. اگر کسی را واقعاً دوست داری، اون رو به یک شیء تقلیل نده. زمانیکه به آدم دیگه‌ای – چه مرد و چه زن — به چشم شیء نگاه کنی، انسانیتت رو از دست داده‌ای.

درمورد شرایط لباس پوشیدن خانم‌ها دو دیدگاه وجود داره که مجبورت می‌کنن قبول کنی. یک دیدگاه میگه زن‌ها باید طوری لباس بپوشند که توجه مردها را جلب کنند. یک دیدگاه دیگه میگه زن‌ها باید طوری لباس بپوشند که از خودشان دربرابر مردها محافظت کنند. پسرم، تو بهتر از هر دوی این دیدگاه‌ها هستی. زن، یا هر انسان دیگری، نباید لباس بپوشه که توجه تو رو جلب کنه، تو باید فقط بخاطر اینکه اون هم یک انسان است به او کاملاً توجه کنی، توجهی در خور شان و شخصیتش. از طرف دیگه، زن نباید احساس کنه که باید از خودش در مقابل تو محافظت کنه. این تویی که باید خودت رو کنترل کنی.

متاسفانه بیشتر برخوردهای متقابل دو جنسیت با هم، ریشه در ترس دارد. ترس از طرد شدن، ترس از سوءاستفاده، ترس از دست دادن کنترل. ما به خاطر این از هم می‌ترسیم چون یاد گرفته‌ایم اگه غیر از این باشه خطرناکه. ما یاد گرفته‌ایم که بدن زن، مرد رو به گناه می‌اندازه. ما یاد گرفته‌ایم که اگه زنی قسمت‌های بیشتری از بدن خودش رو نشون بده، مردها کارهای احمقانه‌ای انجام میدن. بگذار واضح بگویم: بدن زن برای تو خطرناک نیست. بدن اون هیچ آسیبی به تو نمیرسونه. باعث نمیشه کارهای احمقانه انجام بدی. اگه تو کارهای احمقانه انجام میدی بخاطر اینه که خودت تصمیم گرفتی این کارها رو انجام بدی. پس اون رو به ترسی که بین مردها و زن‌ها هست ارتباط نده.

بدن زن زیبا، فوق‌العاده و رمزآلوده. با احترام گذاشتن به زن بعنوان انسانی که دارای امیدها، آرزوها، تجربه‌ها، احساسات و تعلقات است، به این بدن احترام بگذار. اجازه بده اون هم اعتمادبه‌نفس داشته باشه. اون رو تشویق کن. اما همه این کارها رو بخاطر اینکه فکر میکنی اون از تو ضعیف‌تره انجام نده. این پوچ ترین حرفیه که معمولاً تو جامعه شنیده میشه. زن‌ها به هیچ عنوان ضعیف‌تر از مردها نیستند.

با همه این حرف‌ها منظورم این نبود که نباید به زن‌‌ها نگاه کنی. دقیقاً برعکس. می‌خواستم بگویم که باید زن‌ها را ببینی، واقعاً آنها را ببینی. نه فقط با چشم‌ها بلکه با قلبت. طوری نگاه نکن که احساساتت رو تحریک کنه، به زن طوری نگاه کن که باید به یک انسان نگاه کنی. امید من اینه که عوض شدن نگاه تو به زن‌‌ها، ارتباط تو با اونها رو هم تغییر بده. نباید فقط دور و بر اونها باشی. باید فردی قابل اعتماد و قابل اتکا در کنار اونها باشی.

چون در آخر اونها می‌خواهند با تو باشند. بدون ترس از قضاوت شدن، خجالت کشیدن، تحقیر شدن، متهم شدن و … و این اون چیزی نیست که زن‌ها می‌خواهند، این چیزیه که همه آدمها می‌خواهند.”